Psycholog i psychoterapeuta – czym się różnią i czym się zajmują?

„Problem dobrze ujęty to problem w połowie rozwiązany.” – Charles Kettering

Często w powszechnym ujęciu i myśleniu pojęcie psychologa oraz psychoterapeuty są mylone. Warto wiedzieć co oznaczają i czym się różnią, ponieważ dzięki temu będzie wiadomo, do którego ze specjalistów się zgłosić i w czym mogą oni pomóc. Psycholog i psychoterapeuta to dwa odrębne zawody, chociaż oba zajmują się ludzką psychiką. Psycholog może być psychoterapeutą, nie jest to jednak reguła, tak samo psychoterapeuta nie zawsze jest psychologiem.

Kim jest psycholog?

Psycholog to absolwent jednolitych, pięcioletnich studiów magisterskich. W trakcie studiów wybiera tak zwane ścieżki i specjalności, czyli obszary z zakresu psychologii, które będzie zgłębiał w toku kształcenia. Przykładowo może być to psychologia pracy, seksuologia, psychologia kliniczna itp.

Psycholog posiada kwalifikacje pozwalające mu na postawienie diagnozy psychologicznej. Są to diagnozy dotyczące określonych zakresów, na przykład może postawić diagnozę intelektu na podstawie testów inteligencji. Psycholog jest uprawniony również do wystawiania orzeczeń, zaświadczeń i opinii, a także może on zajmować się psychoedukacją oraz wsparciem psychologicznym. Wsparcie to może dotyczyć na przykład sytuacji kryzysowych, takich jak utrata pracy, kryzys w związku itp. Psycholog nie jest jednak upoważniony do prowadzenia psychoterapii oraz farmakoterapii (chyba, że jest jednocześnie jeszcze psychoterapeutą i lekarzem).

Psycholog kliniczny poza pięcioletnimi studiami magisterskimi, który ukończył dodatkowe pięcioletnie szkolenie specjalistyczne, posiada specjalistyczne kwalifikacje z zakresu diagnozy i terapii zaburzeń psychicznych.

Kim jest psychoterapeuta?

Psychoterapeuta jest osobą, która po ukończeniu studiów magisterskich, niekoniecznie psychologicznych (mogą to być też studia pedagogiczne, medyczne itp), wybrała dalszą ścieżkę kształcenia w zakresie psychoterapii. Kursy bądź szkolenia z zakresu psychoterapii trwają zazwyczaj cztery lata i mogą mieć różne nurty. Nurty w psychoterapii są to zespoły koncepcji na temat wyjaśniania istoty zaburzeń psychicznych oraz sposobów i technik używanych do ich leczenia. Może to być na przykład nurt psychodynamiczny, poznawczo-behawioralny, systemowy czy integracyjny (czyli łączący wiele nurtów). Szkolenie psychoterapeutyczne zawiera elementy zarówno teoretyczne jak i praktyczne, a kursant jest zobowiązany do odbycia stażu klinicznego jak również do superwizji, czyli monitorowania i konsultowania swojej pracy oraz do odbycia terapii własnej.  Droga do zostania psychoterapeutą, łącznie ze studiami magisterskimi, może trwać nawet kilkanaście lat. Psychoterapeuta za pomocą oddziaływań psychoterapeutycznych (czyli za pomocą stosowania różnych metod i technik, w oparciu o relację psychoterapeutyczną) pomoże dostrzec problem i poddać go terapii. Do psychoterapeuty warto zgłosić się więc, kiedy cierpimy – a to cierpienie trwa dłuższy czas. Warto jednak pamiętać, że psychoterapeuta nie może wypisywać recept (chyba, że jest jednocześnie lekarzem).

Psycholog a psychoterapeuta

Psycholog jest uprawniony i posiada kompetencje do diagnozy zaburzenia psychicznego/danego aspektu dotyczącego psychiki. Może również udzielić wsparcia psychologicznego, dotyczącego obecnej sytuacji w jakiej się znaleźliśmy oraz może udzielić psychoedukacji. Psycholog może zlecić konsultację z psychiatrą bądź zalecić psychoterapię. Psychoterapeuta zajmie się zwalczaniem, terapią problemu/zaburzenia. Będzie on również na bieżąco diagnozować problem, aby móc go efektywnie leczyć.

Diagnoza psychoterapeutyczna jest jednak czymś innym niż diagnoza psychologiczna. Diagnozę psychoterapeuty można określić jako zdefiniowanie problemu w celu leczenia, a diagnoza psychologiczna jest to specjalistyczna diagnoza określonego obszaru w zakresie funkcjonowania psychicznego człowieka, na podstawie której może zostać wydane zaświadczenie/orzeczenie/opinia. Diagnoza psychologiczna jest nieprzydatna w perspektywie psychoterapii i odwrotnie.

Kto może wypisać receptę?

Jedyną osobą upoważnioną do wypisywania lekarstw jest lekarz. Psychiatra to lekarz medycyny. Niektóre przypadki wymagają leczenia psychiatrycznego/farmakologicznego, jak również często jest tak, że psychoterapeuci i psychiatrzy leczą pacjentów zespołowo.

Magdalena Kępka
Trzecie wydanie czasopisma „PostPenit”, a w nim m.in. wywiad z Prezes Zarządu oraz nowymi Pełnomocnikami Zarządu, a także artykuły poświęcone tematyce psychologicznej i prawnej.

NUMER 6

Drugie wydanie odnowionego czasopisma „PostPenit”, a w nim m.in. wywiad z inspektorem Mariuszem Ciarką, Rzecznikiem Prasowym Komendy Głównej Policji, rozważania na temat rodzicielstwa, omówienie kwestii prawnych związanych z funkcjami kar, felieton „Z sali rozpraw”, o traumie w czasach pandemii i co nieco o przemocy seksualnej.

NUMER 5

Pierwsze wydanie nowej odsłony czasopisma „PostPenit”, które jest połączeniem jego poprzedniej wersji oraz „Ways to Go”. Świeże spojrzenie na tematykę penitencjarystyki.

NUMER 4

Wydanie poświęcone w dużej części ofiarom przestępstw i przyczynom powstawania patologii w rodzinach. Także II edycja Konkursu dla Osadzonych.

NUMER 3

W numerze wywiad z Karoliną Sikorą na temat m. in. skazanych działających pro bono oraz materiały publikacje dotyczące problemu resocjalizacji.

NUMER 2

W numerze kilka tematów poświęconych dzieciom skazanych i wpływie osadzonego rodzica na ich rozwój emocjonalny i społeczny.

NUMER 1

W Państwa ręce oddajemy pierwszy numer gazety kolportowanej wyłącznie na terenie jednostek penitencjarnych z przeznaczeniem dla osób pozbawionych wolności.

– To chyba pierwsza taka inicjatywa w Europie – mówi Izabela Jarczewska, przedstawiciel Stowarzyszenia wydającego czasopismo. – Mam nadzieję, że spotka się z zainteresowaniem tej specyficznej grupy czytelników i wyrozumiałością Służby Więziennej.

Czasopismo jest bezpłatne, będzie dostępne na oddziałach mieszkalnych, w świetlicach i poczekalniach przy salach widzeń.

Wszelkie prawa zastrzeżone
Menu